Vicdanımız horluyor;
Başkası "vicdanımız var" diye rahatsız oluyor.
Ve zulmün koynunda uyuyor, merhamet ve çiçekler.
En sesli bir ölümle uyanıyor Güneş.
Ayılıyor mahkemeler, yüzünü yıkıyor hakimler.
Yürüyoruz ve ayaklarımız irtihal ediyor koşmaya.
Dur durak bilmeyen trafik işareti insanlar ve analar...
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta