Burada gece birden gelir
Hem de kimse geceyi beklemezken
Ne alıştığımız sokak lambaları vardır
Ne de büyük şehir ışıkları
Uzaktan görünen bir köyün
Pencereleri cam yerine naylon ile kaplanmış
Herhangi bir toprak damlı evinde yanan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yürek akmis, gönül serpilmis siire..
çok duygulandım efendim okurken...
Yürek sesinizi sevdim...
Melekler yüreğinizden öpsün..
Sabiha Rana...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta