Mutlak gerçeklerden öpüyorum seni.
Tutsak doğrulardan, el değmemiş rüyalardan...
Nemli gözlerindeki sırlardan...
Kavrulmuş yüzünde biten yalanlardan öpüyorum seni.
Kirpiklerine gizlediğin suçtan...
Hiç çekilmemiş cezandan öpüyorum.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta