yokluğuna bir akşam güneşiydi gelişim
hüzün kokulu karanfil takardın yakana
katran karası yalnızlığımda adın
leylakların hüzünlü prensi
ay ışığı üşür parmak uçlarında
yıldızlardan kayarken dileklerine
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
