Nişanlılar kırda gezerken bir ağaç dalı kızın yüzünü çizmiş. Delikanlı ne yapmalı bilmem ki, demiş. Kız, "böyle zamanlarda ninem çizilen yeri öpüverirdi, geçerdi" diye ona yol göstermiş. Bunu anlamayan genç dudak bükmüş, "Kocakarı masalları bunlar, inanmam böyle şeylere" diye konuşmuş.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta