Yanaklarımı, avuçlarına al,
Bak gözlerimin içine;
Uzun uzun, aşkla.
Aşkın aksın, gözlerinden, gözlerime.
Islak ıslak öp beni,
Sevgini fısılda kulağıma,
Tenini koklarken,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




İnsan kaybedince anlıyor, elindekinin kıymetini, her şey için geç olduğunda, yapacak bir şeyin kalmadığında, ancak iki satır, gözlerinden kağıda akan...
Teşekkürler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta