Sarardı gül benzim sarardı yüzüm
Mağrurlanıp duran başım öp beni
Afetler geçirdi benliğim özüm
Mahrem engelleyen kaşım öp beni
Meyyitim gelişim nasihat naasa
Ecel şerbetiyle verildi kâse
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok mana dolu ve manidar bir şiir.Tam anladım diyemem ama kıt kanaat aklımla bir şeyler çıkarmaya çalıştım.Listeme aldım.Teşekkürler.Müstecab dualarınızı bekler sizi tebrik ederim.
tebrıkler abicimm yuregınee saglık
Her dakika,her saniye mutlak sona doğrudur bu yürüyüş. İslam felsefesini dizelerinize sığdırmışsınız. Kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta