yangın evimdir yoksun bildiğim
sabır yedeğimde kırık gönülsüz
gediğine kelam yönünü sildiğim
etini öteledim gömdüm özürsüz
dilimi her güne buruksu hani
sanrılı aşk ayıbına uydurmam
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta