Herşeyini iste bir insandan
Herşeyini al;
Öyle ki varını- yoğunu
Bütün servetini al!
Sırtından ceketini
Ayağından pabucunu
Elinden ekmeğini al!
İstersen davarını, malını
Altından atını al.
Ambarından bulgurunu
Ağıldan koyununu
İneğinden sütünü
Üstünden yorganını al!
Herşeyini iste bir insandan
Herşeyini al ama
Ne hürriyetine dokun
Ne de biricik onuruna!
Kayıt Tarihi : 25.1.2011 20:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
İst.05.12,2008
Dokunulmaz Sınır: Şiirin son dizelerinde asıl vurgu geliyor. Maddi her şey geri kazanılabilir veya yokluğuyla yaşanabilir; ancak hürriyet ve onur kaybedildiğinde, geriye sadece içi boşalmış bir gölge kalır. Onur, insanın kendisine duyduğu saygıdır; hürriyet ise o saygıyı yaşayabileceği tek iklimdir.
Vurgulu Üslup: "Sırtından ceketini, elinden ekmeğini al!" gibi emir kipleriyle kurulan cümleler, şiirin mesajını daha sert ve tartışmasız bir hale getiriyor. Bu, adeta bir insanlık manifestosu.
Özetle; Esma Özdemir, insanın elinde hiçbir şey kalmasa dahi, başı dik ve özgür olduğu sürece hala en büyük servete sahip olduğunu hatırlatıyor.
TÜM YORUMLAR (2)