Çalan her hüzünlü
Ezgi’nin notalarına kapılıp gidiyor ruhum
Elinden tutup
Parka götürülen
Yalnız
Kimsesiz
Anne çığlıklarıyla avaz avaz bağırarak iki damla yaş döktü.
Gözlerimin bebekleri yine bu sabah her sabah gibi Hüzün yine davetsiz ve pervasızca yalın ayak geldi ve oturdu yüreğimin mahremine...
Aklım iplerini saldı ortalık yere..
Ve fotoğraflar,
hatıralar
Rus ruleti kadar acımasızdı yine..
İki kelimeye sığar mı:?
Hasret özlem aşk iki kelime yeter mi
Yüreğini dökmeye acıya kedere
İki kelime nedir ki anlatsın dumanı közü ruh da demleyene..
İki kelimedir insan aynı ten de aşkta da
Hayatta da insanın özeti kün fe yek un sevgilim
''İnsan Acıdan ve Hüzünden İbarettir”
içinde bir türlü bastırılamayan o anlamlı anlamsız tarifsiz mesnetsiz
''Acı ve Hüzün''
Çok zor yıllarım oldu....
Mutluluk adına kısacık tebessümlerimde oldu elbette saliselerle ölçülebilen.
Üzüldüğüm anlar da oldu,
İnsan ihmal edildiği yerde
kıymetini sorgular...
Birinde değeriniz sevginiz kıymetiniz varsa sorgulatmaz..
Özleyen arar sorar sarılır doyasıya
Seven insan beklemez bekletmez
Bilir ki ömür beklemek için çok kısa...
Tekrar birine aşık olunabilirdi..
Ama biz her gün
aynı kişiye tekrar aşık olmaktan yanayız..
Sırılsıklam olana,
iliklerimize işleyene kadar..!
Aşkımız da
Gülen bir çift göz bebeğine
samimiyete
içtenliğe
içten gelen her şeye
her söze
kendinden çok başkasını düşünen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!