Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Erzurum'un karlı dağlarında doğdu yüreğim; Bir yanım köy yollarında toprakla hemhâl, Bir yanım Oltu’nun taşıyla, rüzgârıyla yoğrulmuş. Çocukluğum, dağların serinliğinde, Sessiz uykulara türküler fısıldayan anamın dizlerinde geçti. Sonra Çanakkale’ye düştü yolum; Yenice’nin yeşilinde soluklandım, Çan’da hayatı tanıdım, kalabalıklar içinde kendimi aradım. Her şehir, içime bir ses bıraktı; Her sokak bir şiir oldu bende. Erzurum'da edebiyatı soludum, Her dizede insan ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!