Bakışlarda donmuştu söylenmemiş o cümle
Hatıralar kalbimde yavaş yavaş derlendi
Kalp emanet ederken anlamadım ki kimle
Aşkı ömür sanınca her kelime kirlendi
Çok konuştun durmadan anlam yerde süründü
Gittim ama bitmedi
Kalbimden hiç gitmedi
Aşkı bana yetmedi
İstanbul’u özledim
Sesin düşer geceme
Ana dilim aşk benim Leyla’dan miras bana
Lisanımı o yazmış bülbül olup dalımda
Can suyumdur meşk benim Mecnun’dan bu yas bana
Nihâvend’miş Hicâz’mış hepsi yarım falımda
Karagülüm yalnızım ayrılığın gülüyüm
Bir konup bir uçuştu kalbe düşen bu bahar
Kelebek ömrü kadar sürdü anlayamadım
Günahımıza girdi bir alıcı kuş ey yar
Kelebek ömrü kadar sürdü aşk doyamadım
Bir sabah uyandım ki dünya bize kararmış
Ateş olsan neye yarar tenimde
Küllerin Aslı’dan kor almıyor ki
Bir sır olsan neye yarar dilimde
Kerem’den gizli bir aşk olmuyor ki
Ay kıskanır bakamaz ki yüzüne
Ayrılığı biz değil iki kalp arasında
Kör duvarları ören sebep kullar konuşmuş
Dikeni kan akıtan siyah gül yarasında
Acı çeken kalp olmuş uzak eller konuşmuş
Sözler hep aşk aşk derken asıl niyet gizlenmiş
Ne olur sevgilim yüzüme bakma
Bir gün sende beni terk edeceksen
Ne olur sevgilim ömrümü yakma
Bir gün sende beni terk edeceksen
Aşkımız efsane olsun dilerim
Günümüzde sevdalar gözyaşı dökmek için
Kalplerde ne heyecan ne de artık öz kaldı
Ferhat ile Şirin’in yüzüne bakmak için
Şimdiki âşıklarda zannetme ki yüz kaldı
Onlar efsane oldu aşk için dağ yıkıp da
Gönül radyom ilk defa çalıyor bir senfoni
Hem kalp yansıması bu hem gözlerin bir dansı
İkiz ruhtan geliyor bu ilahi armoni
Kalbim derin fasılda tuttu aşk frekansı
Kanımda akan ritim ruhta titreşen sinyal
Kırık düşler birikir eski günler çağırır
Yalnızlık sofrasında her gün aşklar anılır
Ölüm değil ayrılık sevenleri ayırır
Yalnızlık sofrasında hüzün ekmek sayılır
Hatıra hançerleri kından çıkar saplanır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!