İncitme gönül, incitme canları.
Anayı, babayı, yetimi, garibi.
Komşu olup, tuz isteyeni inciteme.
Ki Hak dostudur, bilmezsin incitme.
Belki içi figan dolu, gönlü yaralı canan.
Bir ah çeker ki özür dahi tartıya gelmez.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta