İstanbul’un en sessiz sokağı burası,
Susturulmuş;
Tüm haykırışlar hapsedilmiş pencereler ardına,
İstanbul’un en derin sokağı burası,
Ucu bucağı görünmezcesine.
Belki 40,50 adımda tüm yalanlarını yüzüne vuran,
Boğazında biriktirdiğin tüm hıçkırık demetlerini,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta