Nasıl bir kokuydu Allah'ım onun kır kokusu
Onu her an duymazdım hoşlanınca dokusu
Durup durup salardı ciğerlerime hatta beynime
Verdiği rahatlık haz bunu anlatması daha zordu
Sen yoksun artık geziyorum kırlarda arıyorum
O kokuya benzer yaklaşık bir koku bulamıyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta