Bazen geçmek, bazen görmemek, üzülsen de yeniden sevmekmiş onun adı. Bazen uçup giden külde saklıymış O’nun tadı. En soğuğunda ayazın sarmakmış sıcacık elleriyle ama en sıcağında günün bırakmamakmış yine de, hiç bırakmamakmış ölesiye… Ömür geçerken yine gelenmiş hazan mevsimi, gelen giden canımı acıtmaz, giden sen değilsen... hep yanımda kal koyu kahve gözlerine doyamadığım sevgili! ! !
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta