09.05.1985 / istanbul
her zaman zulmüne sevgi diye kandım
Ne yaptım allahım ben ona nasıl inandım
kadermi çilemi dertmiydi bu başıma
Öldürdük biz bu aşkı onu soran olmasın
ben onu çok sevdim onun kalbi bir taştı
mutluluk yerine gözümden akan yaştı
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta