Sus rüzgar… Onu dinliyorum,
Bu kere
Durgun bir denizin dalgalarıyla gelmiş yanıma.
Kumsaldaki sesler onun ayaksesleri,
Bu fısıltılar onun fısıltıları,
Kat önüne götür
Şu yerli-yersiz çığlık koparan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sus rüzgar… Onu dinliyorum,
Kulaklarımda beni sevdalara düşüren masalları,
İçtiği andlar,
Verdiği sözler
Ve sonra iki elimi böğrümde bırakışları.
Bırak rüzgar… Onu dinliyorum.
Bırak
Çırpınışları.
Final vurucu... Kaleminize sağlık...
Bırak rüzgar… Onu dinliyorum.
Bırak
Çırpınışları. ....
..
Insanin yurek cirpinislari anlatilmis sanki, ustadin siirinde...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta