Ruhtan ibaretsin ey toprak oğlu, adem soyu,
Ne varsa topladın kucağına, nefsin dipsiz kuyu,
Hani babanın biriktirdikleri, kaldı mı dedenin toyu,
Gönül kırar, uslanmaz. insanlığın doyumsuzdur huyu.
Aslına dönme vaktin yakındır, buldun mu yolu,
Toprak gelip, gittiğin, boşa mağrursun Allah kulu,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta