Sanıyordunuz ki hep en mutlu benim güldüğüm için..
Ama hanginiz bilebilirdi ki her sabah gözlerim şiş uyandığımı,
Hanginiz bilebilirdi peki geceleri ağlayarak uykuya daldığımı?
Hiç biriniz bilemezdiniz ki, nerden bileceksiniz?
Benim kahkaha atarken bile ciğerimden bir parça kopup gittiğini..
Bilemezdiniz işte, zaten siz bilmeyin de,
Bir kişi bilsin isterdim hep,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




yüreğine sağlık çok güzel dizeler. beğenerek okudum. tam puan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta