01/05/2001 Hakkari/Şemdinli
Soyarken bir cevizin yeşil kekremsi kabuğunu
Ve sert kılıfını kırıp yerken içindeki tatlı sarı çekirdeğinin dişte kalan kokusunu
Aşk önce acı yüzünü gösterip sonra tatlı yüzünü gösterince insana anlar insan mahpusunu
Duyarken insan sol kaburgasının altındaki hayalini hülyasını uykusunu
Kulak verir yüreğinden gelen inlemeye lâkin onunlayken anlamaz konusunu
Ancak o gidince bilir onsuzluğun ince korkusunu
Kayıt Tarihi : 9.4.2020 19:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!