Düşleri vardı insanın dünyaya yansımasını istediği.
Sabahları uyandığında yeniden başlar her şey.
Ruhlar, duygular içten içe çatışır.
Yüzlere yansımaz.
Yansıyan günlük; olağan şeylerdir.
Ben de kaleme döktüm ruhumu ve duygularımı;
Şiir oldu.
Birincisi o incecik, o dal gibi kiz,
Simdi galiba bir tüccar karisi.
Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
Ama yinede de görmeyi çok isterim,
Kolay mi? ilk gözagrisi.
Devamını Oku
Simdi galiba bir tüccar karisi.
Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
Ama yinede de görmeyi çok isterim,
Kolay mi? ilk gözagrisi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta