Şu onsekiz Marta bak, dönüp yine geliyor...
Tarih sayfalalarından, dumanlar yükseliyor!
Nemrut gibi ateşi, körükleyen yakan kim?
Sonra da masum gibi, bir kenardan bakan kim?
Çanakkale suları, tutuşmuş yanıyordu;
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




O masum masum bakanlara Yüce Rabbimden rahmetler diliyorum...Yüreğiniz acımasın,elleriniz dert görmesin...saygıyla..
Ruhları şâd olsun
inan ki ben değilim o bakan...masumluğu yüzünden akan alık! ben değilim arkadaşım.Zeynep
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta