Şantiye her sabah kendi küllerinden doğar;
Gün, demirin soğuk alnına ilk ışığını bırakır.
Harca karılan yalnızca kum ve çimento değildir artık:
Bir babanın duası, bir çocuğun gece düşü,
Ve akşamın dar kapısından sağ geçme ihtimali.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta