kendi anılarını alıp koynuna koşuyor tüm çocuklar
ürkek bakışlar koyup koyunlarına dileniyorlar trafik lambalarının yanlarında ağlıyor kimi anası varken koynunda
kimi araç camlarında tükmük yerine sulak hatıralar koyuyor anlayana
sonra polis iteliyor bir kaçını
kaçarken umut yüklü tümünün sol yanında
kimi türkücü hayalinde kimi doktor
kızlar evcilik oynuyor mendil sattığı amca kocası yanında oturan hanım kendisi
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta