kendi anılarını alıp koynuna koşuyor tüm çocuklar
ürkek bakışlar koyup koyunlarına dileniyorlar trafik lambalarının yanlarında ağlıyor kimi anası varken koynunda
kimi araç camlarında tükmük yerine sulak hatıralar koyuyor anlayana
sonra polis iteliyor bir kaçını
kaçarken umut yüklü tümünün sol yanında
kimi türkücü hayalinde kimi doktor
kızlar evcilik oynuyor mendil sattığı amca kocası yanında oturan hanım kendisi
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta