Bizi bize bırakmadılar,kader diyemiyorum...68 kuşağının yitilmişliğidir belki de...kendimi anlatmaya çalıştım ama o dönemin kurbanlarınadır sözüm..!
Böyle olmalısın diyorlardı,
çocuktum...babam ilkiydi isteyenlerin,
yaşamı olduğu gibi kabullenen,
zorlamayan... rüzgarın estiği yöne giden..
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Yaşam dayatmalara direnebilmek değilmidir birazda....Boyun eğmek yerine direnişe geçmek..68 kuşağının çıkışı birazda buydu sanırım..
Çok hoş bir konu işlediğiniz evet hep arad kalmış ve dengelerini tam oturtamamış belki de heba olmuş 68 ve 78 liler...Hepsini saygımla selamlıyorum sizin şahsınızda....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta