Bizi bize bırakmadılar,kader diyemiyorum...68 kuşağının yitilmişliğidir belki de...kendimi anlatmaya çalıştım ama o dönemin kurbanlarınadır sözüm..!
Böyle olmalısın diyorlardı,
çocuktum...babam ilkiydi isteyenlerin,
yaşamı olduğu gibi kabullenen,
zorlamayan... rüzgarın estiği yöne giden..
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Yaşam dayatmalara direnebilmek değilmidir birazda....Boyun eğmek yerine direnişe geçmek..68 kuşağının çıkışı birazda buydu sanırım..
Çok hoş bir konu işlediğiniz evet hep arad kalmış ve dengelerini tam oturtamamış belki de heba olmuş 68 ve 78 liler...Hepsini saygımla selamlıyorum sizin şahsınızda....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta