Benim sevdiklerim vardı
Onların hepsini attım
Onlar toprak olacak
Ben ise o toprakta bir gün
Ağaç olup yeşereceğim
Kuşlar konacak dallarıma
Her ötüşleri aynı nakaratta
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Canım, nedir bu karamsarlık? Birileri üzmüş benim komşumu, arkadaşımı...
Hepimiz bir gün toprak olacağız... Kim bilir belki de hepimiz bir gün dal dal olacak ağaçlarda tomurcuklar olarak patlayacağız.
Kim bilir, hangi kuşlar konup cıvıldaşacak dallarımızda...
Selam ve sevgiler Şükran Hanım....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta