İnsan var güleç yüzlü içten mi içten;
Ela gözlü, tatlı sözlü, bir damlacık sıcaklığa hasret…
İnsan var konuşmayı seven, özü dürüstlüğün;
Solgun yüzlü, yorgun ruhlu, içtenliğe susamış…
İnsanlar var kader çizgisi buluşmuş,
Akılları ve yürekleri bir, hayat yolları ayrı mı ayrı...
Onlar konuştular yarınları, paylaştılar düşleri, saygıyı…
Sevmek gibi geliyordu her şey,
sevmek gibi gidiyordu kadın
adının anlattığı,canın teni yakmasıydı,
bir bulut evet ama aslolan
bulutun suyu yağmasaydı...
Devamını Oku
sevmek gibi gidiyordu kadın
adının anlattığı,canın teni yakmasıydı,
bir bulut evet ama aslolan
bulutun suyu yağmasaydı...




Bir bahar akşamı söndürdü gözlerdeki sevinç ateşini,
Kader katıydı kurallara sadık, ayırdı yolları…
Denediler birbirinden uzak hayatlara alışmayı
Öğrendiler gülmeye, içtenliğe hasret yaşamayı…
iyi bir final ama özlem ve ayrılık temaları yoğun işlenmiş şiirlerinizde ahhh!bunlarda olmasa belki bu kadar içten yazılabilirmiydi kim bilir?Yüreğinizden sevgi yüzünüzden gülüş eksilmesin Rıfat Gürsoy
çok güzel sözcükler , dizeler , emek verilmiş pek çok... gülmeye , içtenliğe hasret günlerin bizde hep uzak kalması dileğimle , tebrik ediyorum seni aliye şair...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta