Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
BU KADAR KARAMSARLIK SIHHATE CİDDİ ZARARLAR VERİR KARDEŞİM!
SEN BU DÜNYAYA BİR FANİNİN ZÜLFÜNE TAKILIP HELAK OLMAYA DEĞİL, SENİ BU ARZA HALİFE OLARAK GÖNDEREN RABBİNİ TANIMAK VE ONA GEREKEN TAZİMİ GÖSTEREREK ONU RAZI KILMIŞ BİR KUL OLARAK BAHTİYARLAR ZÜMRESİNE DAHİL OLARAK SONSUZ SAADETLERE NAMZET OLMAYA GELDİN!
SAKIN BİR BAKMAKTA, BİR ÖPMMEKTE ,BİR TANEDE BİR LEMADA BİR KELAMDA BATMA VE KAİNATI İSTİAP EDECEK İSTİDATTA OLAN HASSELERİNİ DE BATIRMA!
HAYIRLI ÇALIŞMALAR.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta