Onlar Hep Vardı Hep Varız

Hadi gelin makarayı geri saralım
Ellilerde çocuk atmışlarda genç olalım
Ne sen o ne ben öbürü
Gel beraber çıplak ayakla koşalım

Hiç ayrılmadı aslında ne yollarımız ne kollarımız
Hep kalabalıktı soframız bollaşırdı ekmeğimiz aşımız
Öyle muhabbetliydi Analarımız
Huzurla uyurdu sokağımız mutlu uyanırdık

Hep açıktı radyomuz nağmeler akar coşardık
Kimi zaman dertlenir ağlardık
Şarkılar tutardık aşka dair
Umutlanırdık

Bir tatlı ninemiz vardı ki
Kimsesiz baş tacımız kıymetlimizdi
Kapısının zerzesini ben açar
Her sabah sobasını yakardım kış uzun ve çetindi

Bu günde yine bizimle diye bir huzur dolardı içimize
Ödülümse hayatından kesitler dinletisiydi
Bir yemen acısı vardı ki yüreğinde yarım kalan
Bir sevda yiğit bir gardaş acısı

Sonrası yorgun yoksul Bir ömür ağlar verilmiş bir söze
Yok böyle vefa
Acılarına sevgiyi katık edip yürümüş cesaretle
Müthiş bir düşünce zenginiydi

Bir yandan da sorar sorgular
Okul ne alemde? oğul de hele
Dualar var ama emek gerek
Fikir yürütürdü benimle özümseyerek

Beynimde sorular koştururdu felsefi bir öğreti
Son bir nesildi akılda kalası anlamlı bir hikaye
Bir yürek sızısı bırakarak bize
Dinlenmekte şimdi bir iğde ağacı gölgesinde

Onu yüreğimin bir köşesinde tuttum hep övünerek
Uzun zaman geçtiyse de vedasından unutmadım
Hala o evin küçük penceresinden
Bana bakan kocaman bir gülümseme

Sanırım bizler önce iyi bir insan
Ruhunu kültür zenginliği ile besleyen
Karanlığa aydınlık memlekete sevdaydık
Öylesine zarif ve naif

Duygular kirlenmemiş bakir
Her merhabaya sımsıcak bir tebessüm
Bir tatlı bakışa bin teşekkürdük

Kimi şairdi düşerdin dizelerine
Kimi elinde sazı söyletir dillerde
Kimi kara kalemine resmeder masumiyeti

Ardımızda selvi ağaçları eşlik ederdi bize
Dinlendirirdi gölgesinde
Uykusuz geçerdi çoğu geceleri düşünüp yarınları
Vicdanları sorgulamak görevleriydi
Ya işgale uğrarsa diye

Bir bir özgürlük tepeleri
Ülke gençliğe emanet değil miydi
Mustafa Kemalden öğrenmişlerdi hürriyeti
Ölümüne savunmayı memleketi
Aynı hayalin peşine düşmeyi
Vazgeçmemeyi ideallerinden

Kolay mı ne mutlu onlar üniversiteli kızlar ve oğullar
Öyle güzeldiler öyle delikanlı
Yaz tatilidir şimdi şenlenir evler
Baba ocağında dinlenir beyinler
Anaların dizlerinde uyumayı özlemişler
Sarar sarmalanırlar hasretle kucaklanırlar

Gülüşmeler kahkahalar okul anılarından kırıntılar
Cümle eş dost akraba
Akşam muhabbetler buluşmasında
Bir başka hikayeydik her birimiz
Okunuyorsak hala yüreklerde
O 68 ruhunu taşıyan bir başka nesildik

Bizdik o iklimi yakalayan
Gördüm ki asıl olan analardı
Bizi biz yapan o öğretiydi
Hiç vazgeçmedik iyi olmaktan

Başka bir tevazu başka bir vefaydık farklılıklarımızla
Kardeşlik ve barışta vatan sevdasında birleşip
Özgürlük olgusunda bütünleşip
Mehmet Akif'in yüreğinden akıp yüreğimizi titreten
Milli marşımızla başımız dik
Her daim yenilenip yola devam dedik

Hayallerimiz umutlarımız hep avuçlarımızda olacak
Onlar beyaz güvercinlerimiz hep uçuracağız
Tüm zamanlara fısıldayacağız
Bizi unutmayan yeni hayatlar hep var olsun ki

Özgürlük sizsiniz tutunun barış rüzgarına
Sevgiyle okşayacak acelemiz yoksa da bir gün
O güzel saklı bahçelerde
Bulacağız özlediklerimizi mutlak