Çocuklar....
İlk konuştuklarında...
Zorlanırlardı...
Onlar da öyle...
Çocuklar...
İlk yürüdüklerinde...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Kaçınılmaz son.Eğer Allah ömür verir de yaşlanırsak.....Çocuklar nasıl sevgiyle ilgiyle besleniyorsa,yaşlıların da beklentisi biraz sevgi ,biraz ilgi.Lütfen bunu onlardan esirgemeyelim..Böyle bir konuya ilgi çektiğiniz için ayrıca teşekkürler.Kaleminize sağlık............
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta