Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Baba arayacak nice çocuklar;
Babalar onları duymayacaklar.
Yavru el sallayıp selâm ediyor,
Şehitler gelmeğe devam ediyor.
Evet... Onlar da babaydı bir zamanlar. Şimdi artık ne desek boş... Kim doğrultabilir yetimlerin boynunu...Kutluyorum şiiri ve sizi enver bey...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta