Üzerlerindeki gökyüzü
Onlardan yana değildi…
Onlar doğurganlıktan yana,
Ben ise onlardan yanaydım
Zaten başka şansımda yoktu…
Öylesine yaşayan,
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Birilerinden bizim insanlarımız diye söz etmenin hoş ve iyi bir duygu olduğunu düşünüyorum. Ama 'onlar ' kim? Sanırım zor olan onları çerçevelemek.
Bir kitap okuyorum ya da bir belgesel izliyorum. Bakıyorum ne kadar bizim insanımız.
Sonra bazen ülkemin, bundan geçtim insanlığın demek daha doğru, yetiştirdiği kimi insanların yaptıklarıyla karşılaşıyorum. Düşünüyorum, bizim insanımız demek ne kadar zor.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta