Pusatı keskin şanı büyük Mehmedim
Karanlığın orduları önünden kaçarken
Karanlıklar titresin biz hak ile coşarken
Zeytin dalı saracak kaybedilen insanlığın onurunuda
Mazlumlara umut zalimlere mezar olacak
Afrin, Afrin,Afrin
Askerliğim Amasya'ya çıktı.
Yeşilırmak önümden süzüldü aktı.
Ferhat Şirin için dağı deldi suyu akıttı.
Hey Amasya hey
Aşıklar suyundan içilir.
Ahhh Bandırma sokakları!
Acımın mutluluğumun sırdaşları
Kimler gelmiş kimler geçmiş olmalı
Ağzı olsa konuşacak sanki dudakları
Denizi üzerinde ötüyor martıları
Bir adam varmış birde kadın
Adam çok sevmiş kadını
Ama korkmuş hep onun
incinmesinden
Bir fırsatını buluncada kaçmış yanından
Gizli gizli fotoğtafına bakar ama bir türlü cesaret edemezmiş.
Bilim insanı ol çocuk
Önünde yeni ufuklar açılsın
Bir derde çare bul çocuk
Hepimiz faydalanabilelim
Gelişimin ve değişimin önündeki putları kır çocuk
Bilmiyorduk önceleri deniz maviymiş başak sarı
Bal yaparmış çiçek,çiçek gezen arı
Bilmiyorduk boşa sarfettiğimiz sözcükleri
Yüklemi ortada kalmış devrik cümleleri
Dost kapısından girmeliymişiz meğer
Seher esintileri değmeliymiş ruhumuza
Herşey kalpte başladı.
Allah hiçbir yere sığmam yalnız mümin kalplere sığarım dedi.
Her şey evvelde Allah tarafından takdir edildi.
Haydi dünya Allah hep iyiliği emretti.
Biz onu dinlemedik.
Dinlemiş olsak kalp kırarmıydık.
Ey Aşk neredesin?
Yaban ellerde hoyrat dillerde misin?
Yıllardır seni anar seni sorarım.
Küçücük bir emare bulsam eririm yanarım.
Ey Aşk neredesin?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!