Ölümün pençesindeyim ben saçlarına kurdum dar ağacımı
Nadiren de olmasa ölmek istedim bir an saçlarına kurduğun yoksa dar ağacımı
Dökülen bir yaprak dahi anlatamıyor akıtmadığın o gözyaşlarını
Elbet burada ağlayan gözlerim sen ıslatmazdın benim kadar mezar taşımı
Rüyalarımı terk ettim sen terk ettiğinde beni bundan dolayı kalbim bayağı nasırlaştı
Dönek bir dünyada yer alıyorum kafam kadar olmasa da
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta