Ölümün pençesindeyim ben saçlarına kurdum dar ağacımı
Nadiren de olmasa ölmek istedim bir an saçlarına kurduğun yoksa dar ağacımı
Dökülen bir yaprak dahi anlatamıyor akıtmadığın o gözyaşlarını
Elbet burada ağlayan gözlerim sen ıslatmazdın benim kadar mezar taşımı
Rüyalarımı terk ettim sen terk ettiğinde beni bundan dolayı kalbim bayağı nasırlaştı
Dönek bir dünyada yer alıyorum kafam kadar olmasa da
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta