Ölümün pençesindeyim ben saçlarına kurdum dar ağacımı
Nadiren de olmasa ölmek istedim bir an saçlarına kurduğun yoksa dar ağacımı
Dökülen bir yaprak dahi anlatamıyor akıtmadığın o gözyaşlarını
Elbet burada ağlayan gözlerim sen ıslatmazdın benim kadar mezar taşımı
Rüyalarımı terk ettim sen terk ettiğinde beni bundan dolayı kalbim bayağı nasırlaştı
Dönek bir dünyada yer alıyorum kafam kadar olmasa da
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta