Sevdamız kar bulutu, güneşlere yağardık,
Göklerde yağmurlardan, suda taştan ağırdık,
Gülerken sustuk belki, susacakken bağırdık,
Ağlamayı bilmedik, kalan hüzün ondandır.
Dökülürken toprağa, içimdeki son nefes,
Göğsümdeki kemikler, onun yurdu bu kafes,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta