mekkede boz bulanık insanlar yaşıyordu
onu bekleyen gözler bundan ayrılıyordu
fuhş sokaklara taşmış çadırları kurulmuş
inançlılar inzivada,onlar bile yorulmuş
yaradan insanlara anlatılmaz olunca
bu insanlar bir boşlukta bir çıkmazda kalınca
kendileri çapında bulmuşlar çıkar yolu
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




harika bir şiir.
yeni bir mehmet akifmi doğuyor acaba
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta