Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
DOSTLARIM, TEKRAR SIZLERLE OLMAK, BENIM ICIN EN GUZEL MUTLULUK. SICAKLIGINIZI; SIIRLERINIZI COK; AMA COK ÖZLEDIM. Muammer Celik
İçinde anneanne geçen her şiir beni inanılmaz etkiliyor. Beni hiç unutamadığım geçmiş zamanlara götürdünüz. Çok ama çok teşekkür ediyorum. Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta