Önce yapraklar sarardı
Ardından kaldırımlara düştü hüzün
Sonrası yağmur,sonrası soğuk bir sessizlik
Ayrılık bu kadar mı yakındı ellerimize
Bu kadar mı güler yüzlüydü ölüm
Yarınlar bu kadar mı uzaktı düşlerimize
Ve hüzün bu kadar mı aşinaydı bize
Şimdi her gün umursamadan baktığım şu saat
Niçin bu kadar umurumda
Niçin duruyor karşımda susarak
Niçin hep aynı yerinde?
İçtiğim su neden bu kadar tatsız
Yattığım yatak
Bu oda bu masa,
Can dostum kalem kağıt,
Neden bu kadar uzak?
En sevdiğim çiçek neden açmıyor bugün
Neden çalmıyor telefonum?
Ve ayakkabıların neden her zamanki yerinde yok
Gözlerin neden gözlerimde yok?
Yüreğim donmakta ey can...
Oysa dışarıda kar yok.
Yağmur da yok halbuki
Ama gözlerim ıslak duruyor
Hissediyorum;
Bir şeyler bitiyor...
Kelimeler düşüyor dudaklarımdan
Saçmalıyorum belki.
Bir değirmen gibi öğütüyor içimi sensizliğim
Yalınız bir ‘ahh’sedası tek dostum
Bir de senden kalan derin sessizlik...
Bir bahar ki içimde bıraktığın
Çiçeksiz,yapraksız…renksiz
Önce yapraklar sarardı;
Ardından düştü kaldırımlara hüzün
Sonrası yağmur,sonrası sensizlik
Sonrası soğuk bir sessizlik.
Önce yapraklar sarardı
Kırıldı dizleri umudun
Ayrılık yine bana kaldı
Ve
Önce yapraklar sarardı.
O çok sevdiğimiz kuşlar uçtu gözlerimden
Sonrada sen
Uçup gittin ellerimden...
FİLİZ EYLÜL
Filiz ApaydınKayıt Tarihi : 2.12.2006 16:29:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Önce yapraklar sarardı
Ardından kaldırımlara düştü hüzün
Sonrası yağmur,sonrası soğuk bir sessizlik
Ayrılık bu kadar mı yakındı ellerimize
Bu kadar mı güler yüzlüydü ölüm
Yarınlar bu kadar mı uzaktı düşlerimize
Ve hüzün bu kadar mı aşinaydı bize
Şimdi her gün umursamadan baktığım şu saat
Niçin bu kadar umurumda
Niçin duruyor karşımda susarak
Niçin hep aynı yerinde?
İçtiğim su neden bu kadar tatsız
Yattığım yatak
Bu oda bu masa,
Can dostum kalem kağıt,
Neden bu kadar uzak?
En sevdiğim çiçek neden açmıyor bugün
Neden çalmıyor telefonum?
Ve ayakkabıların neden her zamanki yerinde yok
Gözlerin neden gözlerimde yok?
Yüreğim donmakta ey can...
Oysa dışarıda kar yok.
Yağmur da yok halbuki
Ama gözlerim ıslak duruyor
Hissediyorum;
Bir şeyler bitiyor...
Kelimeler düşüyor dudaklarımdan
Saçmalıyorum belki.
Bir değirmen gibi öğütüyor içimi sensizliğim
Yalınız bir ‘ahh’sedası tek dostum
Bir de senden kalan derin sessizlik...
Bir bahar ki içimde bıraktığın
Çiçeksiz,yapraksız…renksiz
Önce yapraklar sarardı;
Ardından düştü kaldırımlara hüzün
Sonrası yağmur,sonrası sensizlik
Sonrası soğuk bir sessizlik.
Önce yapraklar sarardı
Kırıldı dizleri umudun
Ayrılık yine bana kaldı
Ve
Önce yapraklar sarardı.
O çok sevdiğimiz kuşlar uçtu gözlerimden
Sonrada sen
Uçup gittin ellerimden...
FİLİZ EYLÜL
Filiz Apaydın
TEBRİKLER CANIM ..SENİN ŞİİRİ ÇOK BEĞENDİM .. GRUPLARIMA DA ASTIM ... SELAM VE SEVGİLER ...
sonrası soğuk bir sensizlik...
ben böyle okuyacağım izin verirseniz..:-))
güzel bir şiir,tebrikler..
TÜM YORUMLAR (4)