Her şeyden önce kendisi olmalı insanın,
Tanrı değil midir ki var eden, önce kendi vardı.
Yaşamak için önce kendin olmak ve yaşatmak,
Doğayı, hayvanları ve çiçekleri dalında, sonra insanları.
Bir de sevgilisi olmalı insanın gözleri aşkla hep taze
Ve sevişmeye yakın hep o gözlerle.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




"Pinhan" desem yeter mi?
yorum olarak
tebrikler!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta