‘’ÖNCE İNSAN’’
Anadolu’da ete kemiğe bürünen özlü bir deyiştir’’önce insan’’kavramı.Resmi idoloji tarihi kendisine uygun olarak başlatmasa,okyanusta kulaç atmanın göletlerde boğulmaya
benzemediğini daha iyi göreceğiz.Çünkü Anadolu koca bir deryadır.Uygarlıklara beşiklik etmiş kavimler kapısıdır.Bilim ve sanatla oluşan insanlığın kültürel mirası
bu toprakların zenginliğidir.Bu zenginliği özümsemiş insan için ‘’önce insan’’demekten daha doğal bişey olamaz.
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta