Üst üste deprem, yangın, fırtına yağmalarından sonra
bir gemidir yol alır kendini onara onara.
Toptan ölen balıklarla yosunlardaki ortak sır
suçlayan bakışlı hayaletlerce tüner dalgalara.
Ekin kurumuş, meyve kararmış eski dünyamızda
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




hocam ben nurullah döktürmüşsüünüz gine helal olsun
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta