O sırlı rüyanın bitişine bu âlem nasıl dayandı?
O sevgilinin gidişine, bu can nasıl yandı?
Bir kar tanesi gibi eriyip akan,
Şen şakrak dünya hevesim yandı.
Gökten yeri kavuran güneşin sıcağında susuzluğum,
Çölün serabında susuzluktan çatlayan dilim yandı.
Son nefes sanırdım Can’a en sarsıcı zelzeleyi,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta