Bir mahkûm var bizim mahpusta
Ranzası Kırık en şapşalımız o olduğundan
Acımasız bir dünya var dışarıda bilirsiniz zaten
Hepiniz yaşıyorsunuz o dünyada
Ama içerdeki dünya
İşte o şapşal için daha da zor
Kırık bir ranzası var garibimin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta