Bir deniz bekliyorduk. Duvara çarpıp ölmesi gibi
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem
Devamını Oku
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem
Oldum olası hoşgörü kelime bana garip gelir.
Neye hoşgörü?
İnsanın üç hali var...
İyiliklerle dolu hali.... Hoş görmeye gerek yok.
Pasif hali.. Yani ne akar, ne kokar diyorlarya onun gibi... Belgi hoş görülebilir.. Zararı yok hiç olmazsa diye..
Kötülüklerle dolu hali... Hoş görülmez. Zira, kötülük zulüm doğurur. Kötülüğü hoş görmek zulüm doğrur. Zulme rıza göstermek zulüm doğurur..
Şimdi ben anlamam.. Bu üç halden sonra neyi hoşgöreceğiz?
Ha.. kötü dese ki, vazgeçtim, pişman oldum, bir daha kötü olmayacağım, artık bundan böyle iyi olacağım. Onu kabul, hoş görü değil, aftır.. Kötülüklerini değil, kötülük yapanı af etmektir. Ama asla bir daha kötülük yapmamak üzere...
Bence hoşgörü dilimize girmiş tuzak gibidir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta