Ayın yedisinde bir yaz ayında
Televizyon bile yokken yayında
Doğmuşum ben elli santim boyunda
Bin dokuz yüz altmış sekiz yılında
Babam sünnet vakti geldi deyince
Annem de babama hemen uyunca
Sinsi sinsi güldü ablam duyunca
Bin dokuz yüz yetmiş sekiz yılında
Yirmi bir Mayıs’ta ben asker oldum
Zaten ilk doğuştan şanssız bir kuldum
Biran da kendimi Silvan’da buldum
Bin dokuz yüz seksen sekiz yılında
Piyasa sarsıldı bozuldu işler
Kabusa dönüştü hayaller düşler
Hep içime aktı gözümden yaşlar
Bin dokuz yüz doksan sekiz yılında
Ağrılar azaldı artık başımda
Yağda vardı tuzda vardı aşımda
Orta yaştı falan derken yaşımda
Kırk oldu iki bin sekiz yılında
Bilemem kalemden sözler taşar mı
Zorlu engelleri ruhum aşar mı
Garip Zeki hala böyle yaşar mı
Acep iki bin on sekiz yılında…
Kayıt Tarihi : 27.1.2026 17:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!