On üç yaşında bir çocuğum
Endonezya’dır benim yurdum
Diğer ülkelerin çocuklarından farklı
Çoğu kez aç uyurum
Her doğan gün bize bir ümittir
Her uzanan el pirinçtir bir lokma ekmektir
Sizden istediğim şeker değil
Sevdanın ateşi eğer
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını
Devamını Oku
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını