Bir matem sabahında, günlerden On Kasım,
Tarih durdu o an, yeryüzünün rengi soldu.
Dokuzu beş geçesi, sessizlendi tüm yasam,
Bir güneş devrildi, kalpte bir büyük iz oldu.
Atam, sen göçtün ama, bu millet dimdik kaldı.
O sarı saçlarına dertler mi dokundu erken?
O mavi gözlerden yaşlar hiç dinmeyecek, bil ki.
Yıkık bir imparatorluk can buldu, ayağa kalktı derken,
Senin eserin büyük, kurduğun bu kutlu Türk ili.
Hürriyet ateşiyle yaktığın meşale sönmez.
Asırlardır beklenen gücü sen verdin bu cana,
"Egemenlik milletin" dedin, o kutlu fermanla.
Fikrin kalkanımız oldu, yol gösterdi bana,
Yürüdük aydınlığa, senin o şanlı destanla.
Seninle yeşeren bu vatan artık bölünmez.
On Kasım bir hüzündür, gönlümüz sızlar derin,
Fakat o hüzün bile, en büyük yemindir geleceğe.
Kayıt Tarihi : 16.11.2025 18:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!