Gece on ikiye ben var geciktin yine aklımda kalmak için
gitti bir gün daha ölüm o kadar yakın iken sabah geldi yine yaz geldi yine lanet ettiğim günler kendimi bıraktığım daldığım mutlu düşler gelmiyor artık haziran lanetli bir ay
sende haziranda gittin benden çocukluğum gibi geçen 5 ay sonunda yine geldi haziran
geçmişteydi belki her şey ama geçmemişti o yedi yaşında
güçlü velet on yedi de pes etmişti uzatmalar boğazında düğümleniyor geçiyordu zaman tutamıyordu bu çocuk aynı seni tutamadığı gibi on ikiye sen kala.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta