bu gün on dört şubat,
yalnızım...
tabakta,
peynirim ve şarabım,
bir de anılarım,
kadeh kaldırıyorum,
olmayan sevgilime...
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




7 Ağustos sıcağının bunalttığı sıralarda gelen 14 Şubat ve kar havası serinlememize sebep oldu. İyi de oldu. Sıcaktan pişmiştik.
6 ay 1 hafta sonra yalnız kalmamanızı temenni ederim.
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta